Gert Jan Gort, adviseur

Rerspect fototIn 1977 ben ik bij de Koninklijke Landmacht gekomen als dienstplichtig onderofficier verkenning bij het Bataljon Stoottroepen in Ermelo. Toen heb ik kennis gemaakt met het fenomeen PTSS bij oud-strijders die in Indonesië waren ingezet en ben betrokken geraakt bij de steun aan deze mensen.

In 1984 werd ik ondersdeelsarts bij hetzelfde bataljon en raakte ik ook professioneel betrokken bij het herkennen, behandelen en begeleiden van militairen met PTSS. Sinds mijn Functioneel Leeftijd Ontslag  leg ik mij intensief toe op het begeleiden van PTSS slachtoffers van Defensie. Waarom? Omdat ik respect heb voor geüniformeerden die zich inzetten voor het belang van anderen (daar waar anderen dit niet wilden of konden) met gevaar voor eigen leven. Daarmee vind ik dat beschadigde personen de best haalbare zorg en steun moeten krijgen en ik stel mijn vaardigheden ten dienste aan deze doelstelling. Ik heb respect voor de moed en de kracht die PTSS slachtoffers weten op te brengen om een dragelijk leven terug te krijgen. Velen zijn daar door hun aandoening niet toe in staat en ik vertrouw erop dat de verhalen in het boek deze groep een hart onder de riem zal steken. Bovendien vertrouw ik erop dat buitenstaanders inzicht gaan krijgen in de negatieve gevolgen die voortkomen uit operationele inzet en daarmee een bijdrage willen gaan leveren aan de ondersteuning van beschadigde geüniformeerden. Uit respect.

Binnen het Respect team breng ik mijn ervaringen, inzichten, adviezen en steun in om zoveel mogelijk aspecten van (potentiële) heling bij PTSS slachtoffers te belichten. Daarbij wil ik een bijdrage leveren om elementen aan bod te laten komen die inzicht geven in de moeizame weg die deze personen, maar ook de fysiek gewonde militairen, hebben bewandeld en de factoren die hebben bijgedragen aan hun heling. Ik doe dit zoveel mogelijk vanuit mijn ervaringen binnen de doelgroep en zo weinig mogelijk vanuit mijn professionele achtergrond.